၀ိသာခါေက်းဇူး

 

“ဒီေန႔၀ါဆုိသကၤန္းကပ္ပြဲဆုိေတာ့ အရင္ဒီလုိမ်ဳိး ၀ါဆုိသကၤန္း ကပ္ဖူးလား”
“မကပ္ဖူးပါဘုရား”
“သူမ်ားကပ္တာေရာ သြားဘူးလား”
“မသြားဘူးပါဘုရား”
“ဟုတ္ၿပီ၊ ဒါဆုိ ဘာ့ေၾကာင့္ဝါဆုိရတယ္၊
၀ါဆုိသကၤန္းဘာ့ေၾကာင့္ကပ္ရတယ္ဆုိတာ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ေျပာျပ အုံးမယ္၊
ၿပီးမွ သကၤန္းကပ္၊ ေရစက္ခ်။”

သံဃာ့အဖြဲ႔အစည္းတည္ေထာင္ၿပီး အေစာပုိင္းကာလမွာ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြအတြက္ ၀ါဆုိရမယ္ဆုိတဲ့ ၀ိနည္းဥပေဒကုိ ဘုရားရွင္ မထုတ္ျပန္ရေသးပါဘူး။ ဆုိေတာ့ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြဟာ ေႏြ မုိး ေဆာင္း သုံးဥတုစလုံး ခရီးထြက္ၾကတာေပါ့။ ေႏြရာသီ ေဆာင္းရာသီကာလေတြမွာ ခရီးထြက္တာ ဘာျပႆနာမွ မျဖစ္ခဲ့ေပမဲ့ မုိးရာသီခရီးထြက္တာ ျပႆနာအႀကီးအက်ယ္တက္ေတာ့တာပဲ။

အဲ့ဒီေခတ္ အဲ့ဒီအခါ အဲ့ဒီေဒသကလူေတြ မုိးရာသီမွာ မုိးကုိအမွီျပဳၿပီး လယ္ယာစုိက္ပ်ဳိးေရးလုပ္ငန္းနဲ႔ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းျပဳၾကရတာမုိ႔လား။ ဆုိေတာ့ မုိးဦးကာလ သူတုိ႔စုိက္ပ်ဳိးထားတဲ့ သီးပင္းစားပင္ေလးေတြ အစုိ႔အေညွာင့္ထြက္လာတဲ့အခ်ိန္ ရဟန္းသံဃာအုပ္စုက ခရီးထြက္၊ ျဖတ္ေက်ာ္၊ နင္းသြား၊ သီးပင္ စားပင္ေလးေတြ ပ်က္စီး။ ဒီလုိ တစ္ခါမက ႏွစ္ခါ၊ တစ္ရာသီမက ႏွစ္ရာသီ ျဖစ္လာေတာ့ သည္းမခံႏုိင္ေတာ့သည့္အဆုံး ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြကုိ “ဘယ့္ႏွယ္၊ ဗုဒၶတပည့္သား ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြ ေနပူမေရွာင္ မုိးရြာမေရွာင္ခရီးထြက္ေနပါလား၊ တျခားဘာသာက ဘာသာ၀င္ေတြနဲ႔လည္း မတူပါလားေဟ့၊ တိရိစၦာန္ျဖစ္တဲ့ ငွက္ေတြေတာင္ ဒီလုိမုိးရာသီမွာ အသုိက္လုပ္ၿပီး စြဲစြဲၿမဲၿမဲ တစ္ေနရာတည္းမွာ ခုိေအာင္းေနတာ” စသျဖင့္ အကဲ့ရဲ႕ခံရေတာ့တာပဲ။

ဒီလုိကဲ့ရဲ႕ေနတာကုိ ဘုရားရွင္ၾကားေတာ့ “ငါ့တပည့္သားရဟန္းသံဃာေတြ မုိးဥတု မုိးရာသီသုံးလအေတာ အတြင္း တစ္ေနရာတည္းမွာ ၀ါကပ္သီတင္းသုံးေနထုိင္ေစ” လုိ႔ ၀ိနည္းဥပေဒ ထုတ္ျပန္လုိက္တယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္ကစၿပီး ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြ မုိးရာသီ မုိးဥတုျဖစ္တဲ့ ၀ါဆုိလျပည့္ေက်ာ္တစ္ရက္ေန႔မွသည္ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႔အထိ တစ္ေက်ာင္းတည္းမွာေနထုိင္ၿပီး ၀ါဆုိ၀ါကပ္ သီတင္းသုံးေနထုိင္ရေတာ့ တာပဲ။ ဘယ္မွ ညအိပ္ညေန သြားလုိ႔မရေတာ့ဘူး။

ဒါေပမဲ့ အေရးေပၚကိစၥ (မိသားစုအေရး၊ လွဴေရးတန္းေရး) ေတြ ေပၚေပါက္လာရင္ေတာ့ “ဒီ၀ါဆုိရာေက်ာင္းတုိက္ကုိ (၇) ရက္အတြင္း ျပန္လာပါမည္” ဆုိၿပီး ၀ါပန္ကာ ခရီးထြက္ခြင့္ ျပဳထားပါတယ္။
အေရးေပၚကိစၥမရွိပဲ ညအိပ္ညေနခရီးထြက္ရင္၊ အေရးေပၚကိစၥရွိေသာ္ျငား မူလ၀ါဆုိရာေက်ာင္းတုိက္မွ ျပင္ပတစ္ေနရာရာမွာ (၇)  ရက္ထက္ေက်ာ္လြန္ေအာင္ ေနမိလုိ႔ရွိရင္ အဲ့ဒီရဟန္း ၀ါက်ဳိးပါတယ္။ ဝါက်ဳိးတယ္ ဆုိလုိ႔ ဝါက်ဳိးတဲ့ရဟန္းမွာ ဝါအေရအတြက္ေတာ့ ေလ်ာ့မသြားပါဘူး။ မႏွစ္က ၁၉ ၀ါရခဲ့ရင္ ဒီႏွစ္ဝါ ၂၀ ဆုိၿပီး ထည့္သြင္းေရတြက္ရပါမယ္။ ဒါေပမဲ့ ဝါက်ဳိးတဲ့ရဟန္းအတြက္ အျပစ္အာပတ္သင့္ၿပီး သီတင္းကၽြတ္ ဝါကၽြတ္တဲ့အခါမွာ ကထိန္လ်ာသကၤန္းအလွဴခံခြင့္ မရွိေတာ့ပါဘူး။

ဒီေနရာမွာ သတိျပဳရမည့္အခ်က္က ဘုရားရွင္က ၀ိနည္းဥပေဒေတြကို ထုတ္ျပန္ရာမွာ သူေရာက္ေနတဲ့ပတ္၀န္းက်င္က လူ႔အဖြဲ႔အစည္းနဲ႔ ဆန္႔က်ဘက္မလုပ္ပဲ ပတ္၀န္းက်င္ရဲ႕ေတာင္းဆုိမႈေတြကုိ လုိက္ေလ်ာညီေထြ လက္ခံက်င့္သုံးေပးတာကုိ ေတြ႔ရပါတယ္။

ေနာက္တစ္ခ်က္ဆက္စဥ္းစားရမွာက မုိးဥတုကာလသတ္မွတ္ခ်က္ပါ။ ဘုရားရွင္ပြင့္ထြန္းေပၚေပါက္ ခဲ့တဲ့အိႏၵိယႏုိင္ငံနဲ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံရာသီဥတုက သိပ္မကြာတဲ့အတြက္ မုိးဥတုကာလသတ္မွတ္ခ်က္ တူညီေနလုိ႔ ၀ါဆုိလျပည့္ေက်ာ္ ၁ ရက္မွသည္ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္အထိ မုိးဥတုသတ္မွတ္ၿပီး ဒီမုိးဥတုကာလမွာ ျမန္မာျပည္က ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြ ၀ါဆုိ၀ါကပ္တာ သဘာ၀က်ပါတယ္။ အေနာက္ႏုိင္ငံမွာ သီတင္သုံးေနတဲ့ရဟန္းေတာ္ေတြအတြက္ မုိးဥတုသတ္မွတ္ခ်က္ကေရာ၊ ၀ါဆုိကာလ ကေရာ?

ေနာက္တခါစဥ္းစားမိတာက သီးပင္၀ါးပင္ေလးေတြကုိ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြ တက္နင္းမိလုိ႔ မုိးရာသီ မုိးဥတုကာလမွာ တစ္ေနရာတည္းမွာ ေနၿပီး ၀ါဆုိ၀ါကပ္ဖုိ႔ ဘုရားရွင္ အမိန္႔ထုတ္ထားတာပါ။ ဒီေခတ္မွာေတာ့ ကား၊ ရထား၊ ေလယာဥ္ပ်ံေတြနဲ႔ ခရီးထြက္ေနရတာမုိ႔လား။ သီးပင္စားပင္ေတြကုိ တက္နင္းမိမႈအတြက္ စုိးရိမ္ေၾကာင့္ၾကမႈ မရွိေတာ့ဘူးမုိ႔လား?
ေမးစရာေမးခြန္းေတြပါ။

တကယ္ေတာ့ ဘုရားရွင္အမိန္႔ထုတ္ထားတဲ့၀ါဆုိ၀ါကပ္၀ိနည္းဥပေဒရဲ႕ေနာက္ကြယ္မွာ အဓိပၸါယ္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနမယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။ ယေန႔ေခတ္ ျမန္မာျပည္ ပရိယတၱိပညာေရးလုပ္ငန္းမွာပင္ ၀ါဆုိဦးအခ်ိန္ ၀ါဆုိၿပီးအခါမွစတင္ၿပီး အားသြန္ခြန္စုိက္ပုိ႔ခ်သင္ၾကားေနတာကုိ ေတြ႔ရပါတယ္။ ပဋိပတၱိအက်င့္လည္း ထုိ႔အတူေနမွာပါ။ ဒီ၀ါတြင္းငါဘယ္အဆင့္အေရာက္က်င့္မယ္ဆုိတဲ့ အဓိ႒ာန္မ်ဳိး ေတာရေဆာက္တည္ေနတဲ့ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြမွာ ရွိမွာပါ။ ဒါ့ေၾကာင့္ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား ၀ါဆုိ ၀ါကပ္ျခင္းဟာ အဓိပၸါယ္ရွိေနဆဲပါ၊ အက်ဳိးသက္ေရာက္မႈ ရွိေနဆဲပါ။

ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား ၀ါဆုိ၀ါကပ္ဖုိ႔ ၀ိနည္းဥပေဒျပဌာန္းၿပီးျဖစ္ေပမဲ့ ၀ါဆုိသကၤန္းကပ္လွဴဘုိ႔ ၀ါဆုိသကၤန္းအလွဴခံဘုိ႔ ဘုရားရွင္ထံမွ ခြင့္ျပဳခ်က္မရေသးပါဘူး။ ၀ါဆုိသကၤန္းလွဴခြင့္နဲ႔အလွဴခံခြင့္ျပဳဘုိ႔  ၀ိသာခါေက်ာင္းအမႀကီးက ဘုရားရွင္ကုိ ေလွ်ာက္ထားပါမွ ခြင့္ျပဳခ်က္ရၿပီး ၀ါဆုိသကၤန္းဆုိတာ ျဖစ္ေပၚလာတာပါ။ ဒီလုိ၀ိသာခါေက်ာင္းအမႀကီး ေလွ်ာက္ထားရတာကလည္း အေၾကာင္းရွိပါတယ္။

ဘုရားရွင္နဲ႔ တပည့္ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား သာ၀တၳိျပည္၊ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းမွာ သီတင္းသုံးေနေတာ္မူခ်ိန္၊ တစ္ေန႔ ၀ိသာခါေက်ာင္းအမႀကီးက ေနာက္ေန႔အရုဏ္ဆြမ္းဘုဥ္းေပးဘုိ႔ ဘုရားရွင္နဲ႔အတူ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြကုိ ပင့္ေလွ်ာက္ပါတယ္။ အဲ့ဒီညမွာ မုိးက သဲသဲမဲမဲရြာသြန္းပါေလေရာ။ မုိးရြာသြန္းခ်ိန္မွာ ဘုရားရွင္က ရဟန္းေတာ္ေတြကုိ မုိးေရခ်ဳိးခုိင္းပါတယ္။ မနက္ခင္းအေစာ ၀ိသာခါေက်ာင္းအမႀကီးအိမ္ ဆြမ္းစားလည္း သြားရအုံးမယ္၊ ဘုရားရွင္ကလည္း ေရခ်ဳိးခုိင္းေနတယ္၊ သကၤန္းကလည္း အပုိမရွိဆုိေတာ့ ကုိယ္လုံးတီးေရခ်ဳိးၾကတာေပါ့။

ရဟန္းေတာ္ေတြ ဒီလုိကုိယ္လုံးတီးေရခ်ဳိးေနခ်ိန္မွာ ၀ိသာခါေက်ာင္းအမႀကီးကလည္း ဆြမ္းပြဲျပင္ၿပီးလုိ႔ အိမ္ေဖာ္မေလးကုိ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေစလႊတ္ၿပီး အပင့္ခုိင္းခ်ိန္နဲ႔ ႀကဳံႀကိဳက္ေနပါေလေရာ။ အိမ္ေဖာ္မေလး ခ်က္ခ်င္းအိမ္ျပန္ေျပးၿပီး “ေဇတ၀န္ေက်ာင္းမွာ ဘုန္းႀကီးေတြ မေတြ႔ခဲ့ဘူး၊ အ၀တ္မ၀တ္တဲ့ အာဇီ၀ကေတြပဲ ေတြ႔ခဲ့တယ္” လုိ႔ ၀ိသာခါေက်ာင္းအမႀကီးကုိ ေျပာျပပါတယ္။

၀ိသာခါေက်ာင္းအမႀကီးက ဆင္ျခင္ဥာဏ္ရွိသူဆုိေတာ့ “အင္း၊ ငါ့ကုိယ္ေတာ္ေတြ ေရခ်ဳိးေနတာေနမွာပါ” လုိ႔ ေတြးမိၿပီး ဒုတိယအႀကိမ္ အိမ္ေဖာ္မေလးကုိ ေစလႊတ္ျပန္တယ္။ ဒီတခါေတာ့ ရဟန္းေတာ္ေတြက မုိးေရခ်ဳိးၿပီး ကုိယ့္အခန္းအသီးသီးမွာ ေကြးေနတဲ့အခ်ိန္။ အိမ္ေဖာ္မေလး အခန္းထဲအထိ ဘယ္၀င္ၾကည့္ရဲပါ့မလဲ။ ေက်ာင္းေပါက္ကၾကည့္၊ လွည့္ျပန္သြားၿပီး “ေက်ာင္းမွာ ဘုန္းႀကီးတစ္ပါးမွ မေတြ႔ခဲ့ဘူး” လုိ႔ ၀ိသာခါကုိ သံေတာ္ဦးတင္ျပန္တယ္။

တတိယအႀကိမ္ေစလႊတ္ပါမွ ဘုရားရွင္နဲ႔ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြကုိ ပင့္ႏုိင္ခဲ့တယ္။ ဆြမ္းကပ္ၿပီးေတာ့ ရဟန္းသံဃာေတာ္တုိ႔အတြက္ စား၀တ္ေနေရး က်န္းမာေရး အေရးေလးပါးအဆင္ေျပဘုိ႔ ၀ိသာခါေက်ာင္းအမႀကီးက ဘုရားရွင္ကုိ ေလွ်ာက္ထားရာမွာ အ၀တ္အတြက္ မုိးေရခံသကၤန္း (၀ါဆုိသကၤန္း)ကုိ အလွဴခံခြင့္ျပဳဘုိ႔ ထည့္သြင္းေလွ်ာက္ထားခဲ့ပါတယ္။ ဘုရားရွင္ကလည္း ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴ ခြင့္ျပဳေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။

အက်ဥ္းခ်ဳပ္ေျပာရရင္ေတာ့ ၀ါဆုိသကၤန္းျဖစ္ေပၚလာတာဟာ ၀ိသာခါေက်ာင္းအမႀကီးေၾကာင့္ျဖစ္ေပၚလာ တာပါ။ ဒါ့ေၾကာင့္ ယေန႔ေခတ္၀ါဆုိသကၤန္းအလွဴရွင္ေတြ ၀ါဆုိသကၤန္းလွဴခြင့္ရတာဟာ ၀ိသာခါေက်ာင္းအႀကီးေၾကာင့္ပါ။ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြ ၀ါဆုိသကၤန္းအလွဴခံခြင့္ရတာဟာ ၀ိသာခါေက်ာင္းအမႀကီးေၾကာင့္ပါ။ အလွဴရွင္ေတြဘက္ကေရာ ရဟန္းသံဃာေတြဘက္ကပါ ၀ါဆုိသကၤန္းနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ၀ိသာခါေက်ာင္းအမႀကီးကုိ ေက်းဇူးတင္ရမွာပါ။

 

(ဓမၼဥယ်ာဥ္ေက်ာင္း ၀ါဆုိသကၤန္းကပ္ပြဲတရား)

(၁၄၊၇၊၂၀၁၃)