ကြမ္းစားသူအတြက္

ကြမ္းစားသူေတြအတြက္ ဥပေဒ ထုတ္ေပးပါ။

ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြ ကြမ္းအေတာ္စားၾကတယ္။
ဟုိတေလာက ျမန္မာျပည္ေရာက္တုန္းက အညာဘက္ ဇာတိေျမကုိ သြားေတာ့
အသိဒကာတစ္ေယာက္ကုိ ေခၚသြားတယ္။
ဒကာက ကားလည္းေမာင္း၊ ကပၸိယလည္း လုပ္ေပါ့။
ဒကာက ကားေမာင္းရင္း ကြမ္းအေတာ္၀ါးတယ္။
ရန္ကုန္ မႏၱေလး အျမန္လမ္းမေပၚမွာ
ကြမ္း၀ါးရင္း ကားတံခါးကုိ ဖြင့္၊ ကြမ္းေထြးေတြ ေထြးထုတ္ေနလုိ႔
ေျပာဆုိ ဆုံးမျဖစ္တယ္။
 

“ကြမ္းေထြးေတြကုိ အဲ့လုိ ေတြ႔ကရာ ေနရာမွာ မေထြးသင့္ဘူး ဒကာႀကီး”
“ဒီနားမွာ ဘယ္သူမွ မရွိပါဘူး။ ဘယ္သူမွ မျမင္ပါဘူး ဦးဇင္းရဲ႕”
“ဘယ္သူမွ မရွိရွိ၊ ဘယ္သူမွ မျမင္ျမင္၊ လမ္းေပၚမွာ ကြမ္းေထြး မေထြးရဘူး ဒကာႀကီးရဲ႕၊
လမ္းလည္း ညစ္ပတ္တယ္၊ ကားကုိ အရွိန္နဲ႔ေမာင္းေနေတာ့ ကားတံခါးဖြင့္ ကြမ္းေထြးေထြးတာ
အႏၱရာယ္လည္း မ်ားတယ္မုိ႔လား။ ဦးဇင္းတုိ႔လူမ်ဳိးေတြ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လယ္ေခါင္ လမ္းေတြေပၚမွာလည္း
ကြမ္းေထြးေတြ ေထြးထားတာ ျမင္မေကာင္းဘူး။ တခ်ဳိ႕လူေတြ ဘတ္စ္ကားေပၚမွာ ကြမ္း၀ါးၿပီး
ပလပ္စတစ္အိပ္ေလးေတြထဲ ေထြးထည့္တယ္။
အိပ္ျပည့္ေတာ့ ကြမ္းေထြးထုတ္ကုိ လမ္းေပၚပစ္ခ်တယ္။
အေတာ္ေလး အဆင့္အတန္းနိမ့္တယ္။
ကုိယ္ဒီလုိလုပ္တာ အဆင့္အတန္းနိမ့္ပါလားဆုိတဲ့အသိေတာ့ ရွိသင့္တယ္။
တကယ္ေတာ့ ဒီလုိလုပ္တာ ႏုိင္ငံနဲ႔ လူမ်ဳိးပါ ထိခုိက္တယ္။
ႏုိင္ငံနဲ႔လူမ်ဳိးပါ သိကၡာက်တယ္။
ကုိယ္ေထြးတဲ့တံေတြး ကုိယ္ကုိယ္တုိင္လည္း ျပန္မၾကည့္ခ်င္ဘူး။
ကုိယ္ကုိယ္တုိင္မၾကည့္ခ်င္တဲ့ ကုိယ့္တံေတြးကုိ သူမ်ားက ဘယ္ၾကည့္ခ်င္ပါ့မလဲ။
အင္မတန္ ရြံစရာေကာင္းတာကုိး။
ဒီလုိ ရြံစရာေကာင္းတဲ့ ကြမ္း (တံေတြး) ေတြကုိ ေတြ႔ကရာေနရာေတြမွာ မေထြးထုတ္သင့္ဘူး။
ျဖစ္ႏုိင္ရင္ ကြမ္းမစားတာ အေကာင္းဆုံးပဲ။
မေလးရွားႏုိင္ငံမွာေတာ့ ကြမ္းတံေတြးေၾကာင့္ အိမ္ငွားရတာေတာင္ ေရႊျမန္မာေတြ အခက္ေတြ႔ေနၿပီတဲ့။
မေလးရွားႏုိင္ငံက အိမ္ရွင္ေတြက ျမန္မာဆုိရင္ အိမ္မငွားခ်င္ေတာ့ဘူးတဲ့။
ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့
ျမန္မာေတြကုိ အခန္းငွားလုိက္ရင္ အိမ္ငွားတင္လုိက္ရင္
အဲ့ဒီအိမ္ရဲ႕ အတက္အဆင္းေလွခါးေတြရဲ႕ ေဒါင့္ေတြမွာ ကြမ္းေထြးေတြနဲ႔ ညစ္ပတ္လြန္းလုိ႔တဲ့။
သန္႔ရွင္းေနတဲ့ ေလွခါးေဒါင့္ေတြမွာ ကြမ္းေထြးမေထြးသင့္ဘူးဆုိတဲ့ အသိဥာဏ္ေတာင္
ဒုိ႔လူမ်ဳိးေတြမွာ မရွိၾကေတာ့ဘူးလား။